Lečenje u Indiji, osim izuzetno razvijene konvencionalne medicine, oslanja se na lečenje koje sa sobom nosi snažno prisustvo drevnih metoda lečenja. Oni koji dobro poznaju drevnu indijsku medicinu smatraju da savremena medicina deluje primitivno u odnosu na saznanja i dostignuća indijske drevne medicine, obzirom da je dokazano da je ograničena za razliku od tradicionalne medicine. Pojam bolesti zapadna medicina podrazumeva kao stanje organizma koje je napadnuto, ugroženo, pa deluje na bolest. Indijska medicina pored toga uzima u obzir i samog pacijenta u odnosu na njegovo okruženje pa deluje na okolnosti života bolesnika, što je svojstveno drevnoj kulturi Indijaca. Takva medicina se naziva i alternativna. Najpoznatije su meditacija, akupunktura, aroma terapija...
Ajurveda: (Nauka života). Podrazumeva upustva o zdravom vođenju života i ishrane, te se tako smanjuje broj uzroka bolseti. Lekovi su biljnog porekla tako da ne narušavaju ljudski metabolizam. Ovakav način lečenja nema nus pojave.
Panča karma. Putem ishrane pre i posle uzimanja lekova organizam se upućuje vodi i okrepljuje uz pomoć šosebne ishrane. Cilja se na eliminaciju štetnih materija i toksina.
Generalno, kombinacija ove dve vrste lečenja se preporučuje u određen deo godine, radi maksimalnog efekta.
Meditacija: Cilj je uspostavljanje emotivne, fizičke i mentalne ravnoteže. Dovođenjem u stanje mirovanja i opuštenosti um se navodi na sopstveno jačanje i jačanje tela odnosno dovođenje u stanje pripravnosti od remećenja raznovrsnog porekla.
Aroma terapija: Nervi čula mirisa su povezani sa mozgom i tako utiču posebno na emocionalni deo mozga. Iz toga proističe jačanje dobrog raspoloženja i uz to memorije. U zavisnosti od cilja, koriste se različita eterična ulja biljaka koja opuštaju, smanjuju bolove i stimulišu funkcije organizma.
Homeoterapija: Koriste se energetska jedinjenja iz izvora kao što su minerali biljnog i životinjskog porekla koje stimulišu odbrambene sisteme organizma.
Tibetanska medicina proističe iz budističkog učenja.
Reiki: ispravlja neravnotežu ili usporenost ili nedostatak energije u organizmu.
Sidha: Koreni se nalaze duboko u religiji i povezuje sa večnim blaženstvom.
Akupungtura i akupresura potiče iz Kine.
Joga: Mentalno stanje popravlja organizam a postiže se korišćenjem tehnika vežbi disanja i meditacije. Cilja se na kontolisanje sopstvenog bića od strane opuštenog uma.
Muzika i ples
Ovaj vek je vreme kada se stiže do bilo kojeg dela sveta vrlo lako. A Indija nije bilo koji deo sveta. Kultura i tradicija Indije je jedna od najbogatijih u svetu, i svakako neobična i nepoznata evropljanima.
Indijski folklor je vrlo slikovit i raznolik. Svako selo u Indiji ima svoje narodne igre koje se skoro svakodnevno održavaju u svim prilikama, od rođenja deteta i venčanja do religioznih obreda.. Naročito su popularne "namenske" igre koje su posvećene Boginj Majci Univerzuma. Ples u Indiji: U svim krajevima Indije vide se skulpture koje predstavljaju različite bogove kako plešu. Različite igre predstavljaju različite emocije i okolnosti. Većina igara vodi poreklo još iz perioda hrišćanske civilizacije. Nomadi su plesali u čast lova, kraljevi u čast samoslavlja. Vojnici u kasarnama su plesali ratničke igre...U hramovima su plesali u čast bogova, i tako kroz različite periode do savremenog doba kada se pleže iz - zadovoljstva. Muzika Indije: U današnjoj Indiji delimo klasičnu muziku na onu sa severa (Hindustani) i na onu sa juga- Karnataka. Oni se dele u manje celine po melodiji impo ritmu. Koriste se četiri specifična instrumenta Indije: Gudački- Tantru, Duvački (Susir), perkusionistički (Avanada) i gong, zvona i slično čembalu- Gana. Najpopularniji instrumenti su u stvari sitar i tabla, koje koriste napopularniji muzičari u Indiji. Muzička skala broji 7 tonova koje zvuče kao povišeni ili sniženi tonovi zapadne skale. Melodije su lagane , skladne i umirujuće, a uz dobru zabavu znaju da iz brži ritam ponesu da se lepo zapleše.